clear
به کانال تلگرام ما بپیوندید
near_me
event

خانواده پَسیفلوراسه، پیپراسه و ارکیداسه

برچسب ها style

description توضیحات

خانواده پَسیفلوراسه، پیپراسه و ارکیداسه  
 
     
 
 
● خانواده پَسیفلوراسه Passiflora
پَسیفلورا تیره نه چندان بزرگ و با اهمیت با نام فارسی پیچ ساعتی یک گیاه دارویی با میوه­های خوراکی است. نام انگلیسی این گیاه Patient fruit است. این گیاه پیچ رونده‌ای است که در خاک­هایی با PH اسیدی و رطوبت مناسب بخوبی رشد و نمو می­کند. و بوسیله قلمه­های ساقه و بذر براحتی تکثیر می‌شود.
● خانواده پیپراسه یا پپرونیا Piperaceae
در خانواده پیپراسه، سه پیرونیای مختلف وجود دارد که این گیاهان به عنوان برگ­های رنگی زینتی قابل استفاده هستند. 
پیرونیای ابلق یا سفید یکی از گل­های برگ رنگی است که با قلمه­های بذر و ساقه تکثیر می­شود. 
پیرونیای سبز گیاهی است که در آپارتمان­ها قابل نگهداری می­باشد و با قلمه­های برگ و ساقه تکثیر می­شود. 
پیرونیای معمولی گیاهی است که برگ­های چروکیده­ دارد. این گیاه کاملاً متفاوت با گیاهان دیگر این خانواده است. و آنرا به کمک برگ­های کاملش تکثیر می­کنند. 
گیاه پیرونیا یک ساقه گل دهنده با شاتون­های سبز رنگ تولید می­کند که ارزش زینتی ندارد. زمانی که این گیاه به گل می­رود کیفیت برگ­ها و زیبایی گل­های آن کمتر می­شود. با حذف ساقه­های گل دهنده می‌توان گیاه را بطور مرتب به حالت رویشی و نو­نهالی مشاهده کرد.
● خانواده ارکیداسه (ارکیده‌ها) Orchidaceae 
در خانواده ارکیداسه گونه­های گیاهی بسیار متنوعی وجود دارند. تا بحال حدود ۱۲۰۰ گونه متفاوت از ارکیده‌ها شناخته شده‌اند. در کشور ما حدود ۱۲ تا ۱۵ رقم مختلف از ارکیده­ها کشت می‌شوند. 
برای پرورش و نگهداری ارکیده­ها شرایط نسبتاً اختصاصی لازم است یعنی نمی­توان آن‌ها را در کنار گیاهان برگ سبز نگهداری کرد، بلکه احتیاج به گلخانه‌های اختصاصی دارند.
فرم­های قدیمی ارکیده روی یک سرخس بنام اوسموندا پرورش داده می­شدند. این سرخس یک سرخس اروپایی است که گیاه را بر روی بقایای تخمیر شده آن پرورش می­دادند. امروزه پرورش ارکیده بر روی الف)‌سنگریزه، ب) پشم سنگ ج) پوکه­های معدنی صورت می‌گیرد. هر عاملی را که بتوان از آن بعنوان یک تکیه‌گاه استفاده کرد برای نگهداری ریشه­های سطحی و ضعیف ارکیده­ها مناسب است.
به کمک یک حایل یا نگهدارنده مثل پوکه معدنی یا سنگریزه، عناصر غذایی را برای ارکیده مصنوعاً فراهم کرده و سپس آن‌ها را مورد تغذیه قرار می‌دهیم. کاتلیا گیاهی از خانواده ارکیده است که به راحتی با شرایط محیطی سازگار می­شود. گیاهان خانواده ارکیده بوسیله‌ی اندام جنسی تولید بذر می­کنند. گل‌های این گیاه دارای اندام نر و ماده می‌باشند. اما بذر این گیاهان فوق­العاده کوچک بوده و شباهت زیادی به هاگ­ دارد و فاقد اندوخته غذایی می‌باشد. بذر­ها را در محیط­های کشت غذایی نظیر کشت بافت پرورش می­دهند. گیاهان خانواده ارکیده بوسیله تقسیم بوته تکثیر می­شوند.
● بذرهای ارکیده
▪ ریز، شبیه به هاگ؛
▪ ناقص با اندوخته غذایی کم؛
▪ نور کامل غیر مستقیم؛
▪ حرارت ثابت و یکنواخت ۱۸ درجه سانتی‌گراد؛
▪ تهویه مناسب.
برای نگهداری ارکیده پس از تکثیر و جدا کردن آن ابتدا یک بسته سنگ‌ریزه‌ی استریل یا یک پوکه معدنی را آماده می­کنند. از آنجا که بستر باید عاری از هرگونه آلودگی­های قارچی و بیماری باشد، ابتدا آن‌ها را ضدعفونی می­کنند. گاهی به منظور جلوگیری از برخی مشکلات مقداری زغال به این سنگ‌ریزه‌ها یا دیگر نگهدارنده­ها اضافه می­کنند. بعد از استقرار گیاه در گلدان یا در بستر کاشت اصلی، آنگاه آنرا در معرض نور کامل و غیر مستقیم قرار می­دهند. نکته مهم و قابل توجه در پرورش ارکیده، وجود درجه حرارت ثابت و کاملاً یکنواخت است. این گیاه بطور ثابت به درجه حرارت خنک در حدود ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد در شبانه روز احتیاج دارد. نکته دیگر اینست که گلخانه­های تولید ارکیده باید از تهویه مناسب برخوردار باشند. که بیشتر دارای سیستم فن­ Fan می‌باشند. بعد از پرورش گیاه، گل­های ارکیده با دم‌گل­های نسبتاً کوچک ظاهر می­شوند. گل­ها به صورت چند تایی روی یک دم‌گل ۵ تا ۱۰ سانتیمتری قرار دارند. زمان برداشت ارکیده­ها هنگامی است که گل­ها کاملاً شکفته شده باشند ولی از زمان شکوفایی­ آن‌ها خیلی نگذشته باشد.
ارکیده­ها جزء دسته­هایی هستند که در حالت غنچه­ قابلیت شکوفایی کامل را ندارند، لذا بعد از برداشت گل­ها در صبح زود و دسته بندی آن‌ها بهتر است که آن‌ها را در کپسول­های خاصی که به این منظور ساخته شده­اند و تا نیمه دارای مواد نگهدارنده هستند قرار بدهند. در این ­صورت است که عمر گل بریده تا حدود ۱۰ روز بالا می­رود.
بعد از پایان دوره گل دهی یا فاز زایشی، گیاهان را به یک استراحت اولیه می­برند. این استراحت باید در درجه حرارت ثابت گلخانه صورت بگیرد و تغذیه نیز به همراه آب آبیاری برای این گیاهان ادامه پیدا کند. نکته قابل توجه اینست که نوع تغذیه و فرمول غذایی را که در این مرحله برای گیاه استفاده می­کنند با عناصر غذایی در مرحله گل دهی یا قبل از آن متفاوت است، و فرمول­های غذایی جداگانه­ای برای مراحل مختلف رویشی گیاه استفاده می‌شود.
● خانواده پانداناسه Pandanaceae
پاندانوس گیاه بسیار زیبای خانواده پانداناسه است. تا مدت‌ها پیش پاندانوس­ها را جزء خانواده آمالیلیز و برخی از محققین جزء خانواده لیلیاسه تقسیم‌بندی می­کردند. چند سالی است که پاندانوس‌ها خانواده مستقلی تحت نام پانداناسه را تشکیل داده­اند . پاندانوس­ها برگ­های بسیار بلند و خاردار شبیه به آناناس دارند. این برگ­های ابلق و خاردار، خود یک گیاه گلدانی بسیار زیبا هستند که در جا­های پر نور بخوبی رشد و نمو می­کنند. این گیاهان بوسیله پا جوش و جوانه­های روی تنه اصلی تکثیر می­شوند.
پاندانوس­ها را در محیط دارای خاک عمیق، مرغوب و حاصلخیز پرورش می­دهند. این گیاهان بطور مرتب هر دو هفته یک بار به مواد غذایی نیاز دارند. در ترکیب غذایی آن‌ها از عناصر غذایی ماکروالمنت (پر مصرف‌ها) و میکروالمنت (کم مصرف‌ها) استفاده می­کنند. اگر رطوبت نسبی محیط کافی نباشد برگ­ها گاهی دچار سوختگی می­شوند، و نیز چنانچه این گیاهان از زهکشی خوبی برخوردار نباشند نوک برگ‌ها، سوخته و سیاه می­شود. لذا برای جلوگیری از این عوارض باید شرایط مناسب را برای گیاه فراهم کرد.
 
 
 
  P۳۰WORLD

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

مطالب مشابه

insert_link

local_library آموزش یوگا - دنیای پر رمز و راز خواب

insert_link

local_library آموزش یوگا - یوگا و درمان سردرد

insert_link

local_library آموزش یوگا - مبحثی در شناخت تمرکز و تربی

insert_link

local_library دستورالعمل های استيل شروع ، قدمها و پرتا