جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۰۹

آخرین بروز رسانی02:05:16 AM GMT

محل تبلیغات شما

تاويل ديدن پيغمبران (ع)

نامه الکترونیک چاپ



محمدبن سيرين گويد: مراتب پيغمبران بر سه وجه است: اول: اُولُوالْعَزْم. دوم: مرسل. سوم: نبي. اُولُوالْعَزْم: حضرت ابراهيم (ع) و حضرت موسي (ع) و حضرت عيسي (ع) و حضرت محمّد (ع) پيامبران اولوالعزم هستند و (مرسل) پيغمبراني اند كه برايشان جبرئيل آمده و ايشان سيصد و سيزده اند و (نبي) پيغمبراني هستند كه بر ايشان نيز جبرئيل آمده. پس هر كه اولوالعزم به خواب بيند، دليل كه عز و جاه و بزرگي يابد و هر كه مرسل به خواب بيند، بر دشمن ظفر يابد و هر كه نبي به خواب بيند دليل كند بر صلاح دين و ديانت. جابر مغربي گويد: هر كه اولوالعزم بيند در جايگاهي، اگر اهل آن موضع را با دشمنان جنگ بود دليل كه حق تعالي ايشان را بر دشمنان ظفر دهد، اگر در غم و سختي گرفتار باشد، ايزد تعالي ايشان را از غم و سختي فرج دهد و اگر در آن موضع از اين ها كه گفتيم نباشد، ديدن آن پيغمبران ايشان را بشارت بود در خير و صلاح دين. و اگر بيند كه پيغمبري از جمله پيغمبران، در جايگاهي بود و بر اهل آن موضع دعاي بد همي كرد، دليل كه حق تعالي محنت و بلاي عظيم بر ايشان فرستد، چنانكه از ابتلا رهائي نيابند، مگر توبه كنند و به خداي تعالي بازگردد.     
ابراهيم كرماني گويد: هر بنده مومني كه پيغمبري را بر جاي خود، تازه روي شادمانه بيند دليل كه بيننده خواب، عز و جاه و بزرگي يابد و او را بر دشمنان ظفر دهد و اگر از پيغمبري چيزي شنيد، دليل كند كه از علم آن پيغمبر بهره يابد و شادمان گردد. اگر بيند كه پيغمبري را بكشت دليل بر شكستن عهد و امانت باشد.     
حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمايد: «اگر آدم را به خواب بيند اگر از اهل صلاح بود، بزرگي و ولايتي عظيم يابد. قوله تعالي: «اِنّي جاعِلٌ فِي الاَرْضِ خَليفَةً». (بقره، 30). و اگر اهل آن نبود، از گناه توبه كند تا حق تعلي او را بيامرزد. قوله تعالي: «فَعَصي ادَمُ رَبَّهُ فَغَوي ثُمًّ اجْتَبيةُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيْهِ وَهَدي». (طه، 122). و اگر بيند كه با آدم سخن گفت دليل كند كه علم و دانش بياموزد قوله تعالي: «وَ عَلّمَ ادَمَ الاَسْمآءَ كُلّها». (بقره، 31).     
اگر بيند كه آدم دست او را بگرفت دليل كند كه بزرگي و مملكت يابد و اگر بيند كه آدم را اطاعت نداشت دليل بد بود و عاصي بود و اگر حوا را به خواب بيند، دليل كه اقبال و دولت اين جهاني يابد و فرزندانش زياد گردند و كام دل يابند و اگر شيث (ع) را بيند، دليل كه عيش خوش يابد و فرزندانش افزون شوند و اگر ادريس (ع) را درخواب بيند، دليل كه كارش نيكو و عاقبتش محمود بود و اگر نوح (ع) را بيند، دليل كه عمرش دراز گردد، وليكن از دشمن رنج و سختي يابد. اگر هود (ع) را بيند، دليل كه دشمنان بر وي افسوس كنند و عاقبت بر ايشان ظفر و نصرت يابد. اگر لوط (ع) را بيند، دليل كه كارهاي او به صلاح آيد. اگر صالح (ع) را بيند، دليل كه از جاي به جاي نقل كند و سرانجام كارش نيك شود و درِ خيرات به روي او گشاده شود. اگر ابراهيم (ع) را بيند، دليل كه ايزد تعالي او را حج روزي كند.     
بعضي ازمعبران گفته اند كه از سلطان ظالم او را ستم رسد، بعضي گويند بدخوئي كند بامادر و پدر. اگر اسمعيل (ع) را بيند، دليل كه بزرگي يابد و حاجتش روا گردد. اگر اسحق (ع) را بيند، دليل كه از جهت فرزندان، وي را غم و اندوه رسد و سرانجام از غم فرج يابد و خرم شود. اگر يعقوب (ع) را بيند، دليل كند كه خويشان بر وي بهتان نهند و عاقبت، پادشاهي و بزرگي يابد و كارش بلند گردد. اگر شعيب (ع) را بيند، دليل كند كه مردمان بر او قهر كنند و بعد از آن ظفر و دولت يابد. اگر موسي (ع) را بيند، دليل كند كه مبتلا گردد به اهل و عيال و بعد از آن حالش نيكو گردد و بر دشمن ظفر يابد. اگر هارون (ع) را بيند، رحمت به او رو كند. اگر يسع (ع) را بيند، دليل كه كارهاي بسته بر وي گشاده گردد. اگر داود (ع) را بيند دليل بر رنج و محنت عيال كند و آشفته گردد. اگر يوسف (ع) را بيند، دليل بزرگي و پادشاهي يابد و مال او زياد و كارش به نظام آيد. اگر زكريا (ع) را بيند، دليل كه ايزد تعالي او را توفيق بر خير و عبادت و طاعت دهد. اگر يحيي (ع) را بيند، دليل كه دست از كار و كسب بدارد و به شغل آخرت مشغول گردد. اگر خضر (ع) را بيند، دليل كه دايم درايمني بود و عمر دراز يابد. اگر دانيال (ع) را بيند، كار وي نيكو گردد. اگر ايوب (ع) را بيند، دليل كه از غم ها فرج يابد و از تاريكي به روشني افتد. اگر عيسي (ع) را بيند، دليل كه كار مرده او زنده شود و بر خير و عبادت توفيق يابد.     
اگر حضرت محمّد (ص) را بيند، دليل كه كار دو جهان وي نيكو گرددو اگر غمگين و اگر وام دارد، وامش گذارده گردد و اگر محبوس بود خلاص شود، اگر در ترس بود ايمن گردد و اگر در تنگي بود نعمت يابد، اگر درويش بود توانگر گردد.     
سليمان گفت: از رسول خدا (ص) شنيدم كه فرمود: «هر كه مرا به خواب بيند، حق را ديده و اگر اندوهي و زياني به وي رسد عجب مدار، كه تاويل ديدن من، دليل بر سعادت دنيا و عقبي است». اما اگر پيغمبر را زرد و لاغر بيند دليل بر سستي دين و آشكار شدن بدعت در آن ديار بود و اگر رسول را بيند كه در آنجا بانگ مي كرد، دليل هرچه در او خراب است آباد گردد، و اگر وي را ديد كه چيزي همي خورد، دليل كه فرماني بود از او بر زكوة دادن مال، و اگر پيغمبر را در جائي بيند كه در آنجا هيچ رنج و آفت نباشد، دليل بر خير و صلاح ديني است، خاصه كه آن حضرت را در آن موضع در مسجد بيند، اگر وي را بيمار يا ضعيف يا غمگين ديد دليل كه در آنجا دين اسلام ضعيف و خوار گردد.     
ابراهيم كرماني گويد: اگر رسول را در شهر يا كوچه بيند، دليل كه در آنجا نعمت فراخ بود و اهل آن موضع بر دشمن ظفر يابند و اگر بيند كه اندامي از اندام پيغمبر كبود بود، مردم در آنجا در دين ضعيف و خوار باشند، زيرا كه نقصان اندام پيغمبر، نقصان راه دين است. اگر بيند كه پيغمبر چيزي از ميوه هاي تر يا خشك به او داد، دليل كه به قدر آن علم و حكمت حاصل گردد. اگر بيند كه چيزي از جامه ها به وي داد، وي را در دين و ورع و پارسائي و راه اسلام زيادتي بود خاصّه بيند كه وي را جامه سبز يا سفيد داد.     
محمدبن سيرين گويد: اگر رسول را در خواب ناقص بيند، آن نقصان به بيننده خواب بازگردد، زيرا رسول را هم مردم نيك به خواب بيند و هم مردم بد. مردم نيك را مژده دهد به چيزهايي كه بدو خواهد و مردم بد را حذر فرمايد از معصيت و گناه، تا از عقوبت رسته گردد، زيرا كه رسول هم بشير بود و هم نذير. بشير مومنان را و نذير كافران را. اگر پيغمبر را بيمار و خشمگين بيند، دليل كه اهل آن ديار، به حكم شريعت كار نكنند، و اگر تازه رو بيند، دليل از اهل آن ديار راضي باشد و خيرات كنند و روان رسول از ايشان راضي باشد و اگر خواب ديد كه او پيغمبر شد، دليل كه او را رنج و سختي رسد، به مقدار مرتبه پيغمبري و پس از آن كارش نيكو شود.     
عبدالله عباس گويد: اگر جمازه پيغمبر را كسي به خواب ديد، دليل كند در آن ديار رنج و مصيبت پديد آيد. اگر بيند كه از پس جمازه همي رفت، دليل كند كه با يهودان و اهل بدعت بود و اگر ديد كه پيغمبر (ص) را زيارت همي كرد، دليل كه مال و نعمت و ولايت و عزت يابد. چون بيند كه رسول بر وي افسوس كرد دليل كه آن شخص كافر گردد: «قُلْ اَبِا للهِ وَ اياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤْنَ. لاتَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ ايمانِكُمْ.» (توبه، 65)     
حضرت امام جعفرصادق فرمايد: «ديدن پيغمبر در خواب بر يازده وجه بود: اول: رحمت. دوم: نعمت. سوم: عزت. چهارم: بزرگي. پنجم: دولت. ششم: ظفر. هفتم: سعادت. هشتم: رياست. نهم: قوت. دهم: خير دو جهاني. يازدهم: نيكوئي مردمان آن موضع و مقامي كه در آنجا خواب ديده بود.»

افزودن نظر


جوملا فارسی توسعه و پشتیبانی توسط شرکت نوید ایرانیان

محل تبلیغات شما