مجله اینترنتی سوتک

با اینکه بزرگتر بود اما تو عید هم  حتی وقت نکردم بهش اس ام اس تبریک بزنم. خیلی وقت بود ازش خبر نداشتم.. حالا که سرم خلوت تر شده بود یه اس ام اس بهش زدم از اوضاع و احوالش پرسیدم ...نوشتم خیلی مخلصیم ... چه خبر ها و از این حرفها ...دیشب جوابمو نداد... با توجه به اینکه دیر وقت ،  بود احتمال دادم زود خوابیده باشه ..
صبح امروز با صدای اس ام اس گوشیم از خواب بلند شدم .. دیدم از خودشه.... "شهرام مظلومی"... به همین نام هم توی فون بوک موبایلم ذخیرش کرده بودم ...
با چشمای خواب آلود اس ام اس رو باز کردم ...
"سلام آقا رضا .. من برادر شهرام هستم....شهرام ده ماه پیش ..حدودا خرداد ماه در یک تصادف فوت کرد....از اینکه به یادش بودید ممنونم...."
چی؟...جند بار دیگه اس ام رو به دقت خوندم ...
حالا دیگه خواب آلودگی جای خودش رو به ناباوری تو چشمام داده بود....
حتما خودشه و داره شوخی میکنه .. با اینکه آدم شوخ و خوش رویی بود اما این شوخی....!!!
تا ساعت 10 جرات نکردم بهش زنگ بزنم ... به خودم می قبولوندم که شوخی بوده و الان گوشی رو خودش بر میداره...
اما برنداشت.....برادرش بود ... موضوع تصادف رو برام تعریف کرد...و حالا دیگه هیچی جز تسلیت... برای گفتن نداشتم ....
من فقط خودش رو میشناختم...و کسی رو هم نداشتم که حتی ازش شاکی بشم که چرا حداقل  زودتر به من خبر نداده بود....
شروع کردم به جستجوی اسم نازنینش در اینترنت .. همون جایی که اولین بار با هم آشنا شدیم....موضوع از اونجا شروع شد ...که تقریبا سال 80 بود که من تازه سایت خودم رو به نام "سوتک" راه اندازی کرده بودم و کامی نیک صالحی هم سایت بزرگ خودش رو داشت و شهرام هم سایتش  به نام عیاران ...
***
من هنوز تازه سایت رو زده بودم و دنبال مطلب براش میگشتم ... توی سایت شهرام(عیاران) یه بخش بزرگ بود به نام
""fashion  که انواع مد جدید لباس، کیف ، کفش، عینک و ... رو با عکس و توضیحات و به صورت خیلی جالبی دسته بندی کرده بود... منم با خیال راحت همه اش رو در یک حرکت  کپی/پیست .. گذاشتم تو سایت تازه تاسیسم ... و کلی هم ذوق کردم....چند روزی نگذشته بود که دیدم از یک سایتی به نام عیاران کلی بازدید کننده داره میاد تو سایتم... و آمار بازدید سایتم رو چند برابر کرده بود ... کلی کیف کردم و رفتم به سایت عیاران تا ببینم قضیه چیه...
دیدم یک مقاله گذاشته و توی اون قضیه دزدی سایت من از سایت خودش رو چنان با آب و تاب تعریف کرده و یک لقب بزرگ "سایت دزد" اونهم با رنگ قرمز...تنها دلیلیه که مردم میان تا سایت منو ببینند و کشف کنند .. سایت دزد چه شکلیه!!!
کلی تو ذوق ما خورد که حالا که بازدید کننده مون زیاد شده ...ملت میان تا ما روبه عنوان دزد نگاه کنند....
کلی با داداشم برنامه چیندیم که چجوری ایمیل بزنیم و ازش خواهش کنیم بی خیال ما شه و از افتضاح پیش اومده فرار کنیم....
با کامی نیکصالحی هم که از دوستای قدیمیم بود هم مشورت کردم و اونم کلی خندید و گفت یه جوری باهاش کنار بیا...
بهش ایمیل زدم و کلی الکی گفتم این کار من نبوده و سو تفاهم پیش اومده و من منبع مطالب رو میخواستم بزارم و یادم رفته و از این حرفها....و خلاصه از دلش در آوردم و کم کم من و شهرام و کامی با هم دوست شدیم و یادمه سه تایی یه روز رفتیم دفتر شهرام و کلی گفتیم و خندیدم و حالا دیگه حسابی رفیق بودیم و لوگو های همدیگر رو تو سایتهامون گذاشته بودیم....
***
حالا 8 سال از اون روزها گذشته ...
هنوز باورم نمیشد... چندین بار اس ام اس رو دوباره میخوندم .. و کماکان اسمش رو در گوگل جستجو میکردم
که یکدفعه گوگل مطلبی رو در سایت خودم نشون داد ... مطلب طنزی بود که  در سایتم به طنز یه اعلامیه جعلی برای کامی درست کرده بودم و در انتهاش به شهرام تسلیت گفته بودم....

سریع به یاد کامی افتادم ...و دیدم تنها دوست مشترکمون کامی بود....وقتی باهاش تماس گرفتم متوجه شدم .. اونهم 6 ماه پیش متوجه شده ....و هنوز هم باور نداشت  شهرام رفته...هر سه مون به خاطر مشغله زیاد دیگه کمتر با هم در تماس بودیم ...
... من که درسایتم به طنز  ، مرگ کامی رو به شهرام تسلیت گفته بودم .. حالا از طنز تلخ روزگار ،  فوت شهرام رو به کامی  تسلیت گفتم... و فقط اونو داشتم تا راجع به شهرام حرف بزنم ...
آخرین باری که با شهرام حرف زدم دقیقا همون 10 ماه پیش بود که قرار شد من به دفترش برم .. و  با هم باشیم .. و من هنوز از اون روز منتظر تماسش هستم تا روزش رو با من  هماهنگ کنه...

روحش شاد.....

رضا منوری (فروردین 89)