مجله اینترنتی سوتک

        از تـنگـناي محبس تاريكي

        از منجلاب تيره اين دنيا

        بانگ پر از نياز مرا بشنو

        آه، اي خداي قادر بي هـمتا

         

        يكدم ز گرد پيكر من بشكاف

        بشكاف اين حجاب سياهي را

        شايد درون سينه من بيني

        اين مايه گناه و تباهي را

         

        دل نيست اين دلي كه بمن دادي

        در خون طپيده، آه، رهايش كن

        يا خالي از هوا وهوس دارش

        يا پاي بند مهر و وفايش كن

         

        تنها تو آگهي و تو مي داني

        اسرار آن خطاي نخستين را

        تنها تو قادري كه ببخشائي

        بر روح من، صفاي نخستين را

         

        آه، اي خدا چگونه ترا گويم

        كز جسم خويش خسته و بيزارم

        هر شب بر آستان جلال تو

        گوئي اميد جسم دگر دارم

         

        از ديدگان روشن من بستان

        شوق بسوي غير دويدن را

        لطفي كن اي خدا و بياموزش

        از برق چشم غير رميدن را

         

        عشقي بمن بده كه مرا سازد

        همچون فرشتگان بهشت تو

        ياري بمن بده كه در او بينم

        يك گوشه از صفاي سرشت تو

         

        يكشب ز لوح خاطر من بزداي

        تصوير عشق و نقش فريبش را

        خواهم بانتقام جفاكاري

        در عشق تازه فتح رقيبش را

         

        آه اي خدا كه دست توانايت

        بنيان نهاده عالم هستي را

        بنماي روي و از دل من بستان

        شوق گناه و نفس پرستي را

         

        راضي مشو كه بنده ناچيزي

        عاصي شود بغير تو روي آرد

        راضي مشو كه سيل سرشكش را

        در پاي جام باده فرو بارد

         

        از تنگناي محبس تاريكي

        از منجلاب تيره اين دنيا

        بانگ پر از نياز مرا بشنو

        آه، اي خداي قادر بي همتا