دو جام يك صدف بودند
« دريا » و « سپهر »
آن روز
در آن خورشيد
- اين دردانه مرواريد
مي تابيد !
من و تو، هر دو، در آن جام هاي لعل
شراب نور نوشيديم
مرا بخت تماشاي تو بخشيدند و
بر جان و جهانم نور پاشيدند !
تو را هم، ارمغاني خوشتر از جان و جهان دادند :
دلت شد چون صدف روشن
به مرواريد مهر
آن روز !
مرواريد مهر
| مطالب اتفاقی مرتبط | |
