با اتمام پروژه تعیین توالی نوكلئوتیدهای ژنوم نزدیكترین خویشاوند انسان سرنخهای تازهای درباره تفاوتهای ژنتیكی میان ما و شمپانزه به دست آمده است. به استناد پیش نویس ژنوم شمپانزه كه در شماره اول سپتامبر مجله نیچر منتشر شده، تفاوت میان شمپانزه و انسان از آنچه پیش از این گمان میشد بیشتر است. گرچه ژنوم انسان از نظر تغییرات تك نوكلئوتیدی فقط ۲/۱ درصد با نزدیكترین خویشاوند ما تفاوت دارد، كنسرسیوم بین المللی تحلیل و تعیین توالی ژنوم شمپانزه دریافته است كه با در نظر گرفتن مضاعف شدن در جابه جایی قطعات بزرگ تر DNA، ۷/۲ درصد دیگر به تفاوت افزوده میشود. هفت منطقه در ژنوم انسان كه با شمپانزه متفاوتند علائم آشكاری از انتخاب طبیعی نشان میدهند. برای مثال یكی از آنها حاوی عناصری برای تنظیم ژنی است كه در تكوین دستگاه عصبی دخالت دارد و دیگری دارای ژنهایی است كه با سخن گفتن ارتباط دارند. آجیت واركی، زیست شناس متخصص در هیدروكربنها، و همكارانش نیز در شماره نهم سپتامبر مجله ساینس كشف نخستین پروتئین انسان - ویژه (اختصاصاً انسانی) را گزارش كردند كه به قندهای سطح سلول متصل میشوند و بیان آن در گروهی از سلولهای مغزی به نام میكروگلیا صورت میگیرد. این سلولهای ایمنی در بیماریهایی نظیر آلزایمر، تصلب چندگانه و دیوانگی ناشی از HIV كه در شمپانزهها دیده نمیشود، نقش دارند.
Scientific American, Nov.۲۰۰۵
قرابت خویشاوندی
