مجله اینترنتی سوتک

نخستین انسان هایی كه به لحاظ آناتومیكی می توان آنها را انسان مدرن نامید با سكونت در اروپا، فرهنگی را پدید آوردند كه باستان شناسان آن را فرهنگ اورینیاكی (Aurignacian) می نامند. مردمان صاحب این فرهنگ ۳۷ هزار تا ۲۸ هزار سال پیش در سرتاسر اروپا حضور داشتند. پذیرفتنی است كه اورینیاكی ها طی چنین مدت طولانی و در این منطقه گسترده خرده فرهنگ ها و زبان های گوناگون بسیاری خلق كرده باشند. با این حال تا همین اواخر تشخیص تفاوت های منطقه ای بین دست ساخته های اورینیاكی ها بسیار دشوار بوده است. اما به تازگی «ماریان ون هرن»، باستان شناس دانشگاه پاریس X و «فرانسكو د اریكو» از دانشگاه بوردو I، هر دو از فرانسه، سه منطقه جغرافیایی گسترده را در نحوه توزیع مهره ها و آویزهای زینتی اورینیاكی ها تشخیص داده اند. این اشیای زمینی كه غالباً از جنس صدف، دندان یا استخوان اند دارای سوراخ یا شیاری برای عبور دادن از یك ریسمان یا نخ هستند. در بخش هایی از بلژیك و آلمان كنونی دندان های سوراخ شده و مهره های عاجی اشك مانند یا قرصی شكل بیش از جاهای دیگر متداول و مد روز بوده است. در بخش هایی از اتریش، جنوب شرقی فرانسه، یونان و ایتالیا تزئینات صدفی گویی از واجبات زندگی مردم به حساب می آمد. مخلوطی از زینت آلات اسپانیا و جنوب و غرب فرانسه حد واسط بین زیورآلات دو منطقه دیگر است. از آنجا كه مواد خام مشابهی در همه جا در دسترس بوده چنین به نظر می رسد كه این مدهای گوناگون به نوعی بیانگر تفاوت های فرهنگی و شاید حتی زبان شناختی آنها بوده است. از این رو «ون هرن» و «اریكو» معتقدند كه اروپاییان نخستین، جماعت متنوعی بوده اند.

Natural History, Jun. ۲۰۰۶