مجله اینترنتی سوتک

کنفرانسی برای تدوین مناسب ترین روش تعیین زمان در نقاط مختلف جهان ، تشکیل شد. در این کنفرانس کره زمین را به ۲۴ قاچ تقسیم کردند که هر قاچ ۱۵ درجه طول جغرافیایی را بخود اختصاص می دهد. این یک تقسیم بندی طبیعی است زیرا کره زمین با سرعت ۱۵ درجه در ساعت می چرخد. در داخل هر قاچ ، ساعت فرقی نمی کند و اختلاف میان یک قاچ با قاچ بعدی دقیقا یک ساعت است. گرینویچ (لندن) در انگلستان ، به عنوان مبدا محاسبه برگزیده شد. بدین ترتیب وقتی در گرینویچ ظهر باشد ، در قاچ بعدی به سمت شرق ، ساعت یک بعد از ظهر است. در قاچ بعدی به سمت غرب ، ساعت یازده بامداد است. در شهر نیویورک که به اندازه پنج قاچ در سمت غرب گرینویچ واقع است ، ساعت ۷ بامداد است. کشور ایالات متحد آمریکا به ترتیب بر اساس نصف النهار های هفتاد و پنجم ، نودم ، یکصد و پنجم و یکصد و بیستم به چهار قاچ ساعتی تقسیم شده است. زمان یا ساعت معمول در این قاچها را زمان استاندارد «شرقی» ، «مرکزی» ، «کوهستانی» و «اقیانوسی» می نامند. در آن سوی کزه زمین از گرینویچ ، خط مقسم دیگری به نام « خط بین المللی تاریخ » وجود دارد. این خط ، تقریبا بر نصف النهار یکصد و هشتادم منطبق است ، وقتی در گرینویچ ظهر باشد ، در خط بین المللی تاریخ ، نیمه شب است . هر کس که از این خط بگذرد ، بسته به اینکه در جهت شرق می رود یا غرب ، یا یک روز عقب می افتد یا یک روز جلو.