clear
به کانال تلگرام ما بپیوندید
near_me
event

سرگذشت ... هوشنگ ابتهاج

برچسب ها style

description توضیحات

سرگذشت

بازباران است و شب چون جنگلی انبوه 
از زمین آهسته می روید 
 با نواهایی به هم پیچیده زیر ریزش باران 
 با خود او را زیر لب نجواست 
سرگذشتی تلخ می گوید 
کوچه تاریک است 
بانگ پایی می شود نزدیک 
شاخه ای بر پنجره انگشت می ساید 
اشک باران می چکد بر شیشه تاریک 
من نشسته پیش آتش در اجاقم هیمه می سوزد 
 دخترم یلدا 
 خفته در گهواره می جنباندش مادر 
 شب گران بار است و باران همچنان یکریز می بارد 
 سایه باریک اندام زنی افتاده بر دیوار
 بچه اش را می فشارد در بغل نومید 
 در دلش انگار چیزی را 
 می کنند از ریشه خون آلود 
لحظه ای می ایستد خم می شود آهسته با تردید 
رعد می غرد 
 سیل می بارد 
 آخرین اندیشه مادر 
 چه خواهی شد ؟
 آسمان گویی ز چشم او فرو می بارد این باران 
باز باران است و شب چون جنگلی انبوه 
 بر زمین گسترده هر سو شاخ و برگش را 
 با صداهایی به هم پیچیده دارد زیر لب نجوا
 من نشسته تنگ دل پیش اجاق سرد 
 دخترم یلدا 
خفته در گهواره اش آرام

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

مطالب مشابه

insert_link

local_library براي تست رنگ رژ لب آن را ...

insert_link

local_library هنگام رژ زدن، رژي را انتخاب کنيد که ...

insert_link

local_library هوشنگ ابتهاج - زنده وار

insert_link

local_library هوشنگ ابتهاج - سرای بی کسی