یکشنبه, 16 بهمن 1390

آخرین بروز رسانی04:00:39 PM GMT

درباره حیوانات خانگی

در برخی جوامع بخصوص جوامع غربی «pet» یک عضو خانواده محسوب می‌شود و به همان میزان توجه و جایگاه خاص خود را داراست.همدمی انسان با حیوانات به زمان‌های دور برمی‌گردد. نقل است که 4 هزار سال است گربه‌ها با انسان زندگی می‌کنند و از دیرباز تاکنون افسانه‌ها و خرافات بسیاری راجع به این حیوان و دیگر انواع حیوانات خانگی نقل شده است به طوری که شنیده ایم که در مصر باستان گربه نمادی از خدایان بود و در قرن‌های بعد بسیاری او را نماد شیطان می‌دانستند.


در برخی جوامع نیز بخصوص جوامع غربی «pet» یا همان حیوان خانگی یک عضو خانواده محسوب می‌شود و به همان میزان توجه و جایگاه خاص خود را داراست.
در همین خصوص و با توجه به اهمیت بهداشت و شیوه همزیستی با حیوانات خانگی گفت‌وگویی با یحیی الماسی دامپزشک درباره چگونگی نگهداری حیوانات خانگی و رعایت بهداشت داشته ایم تا از این طریق خانواده در مورد نوع برخورد و نگهداری این حیوانات آگاهی بیشتری پیدا کند.
در این گفت‌وگو به انواع بیماری‌های مشترک بین انسان و حیوان اشاره شده است و آنچه محور اصلی بحث قرار گرفته شیوه‌های رعایت بهداشت در محیطی است که یک یا چند حیوان اهلی نگهداری می‌شود.


 چند وقتی است که شاهدیم تعداد خانواده‌هایی که مایل به نگهداری حیوانات اهلی هستند روبه افزایش است از طرفی همه خانواده‌ها از شرایط نگهداری این حیوان‌ها مطلع نیستند. در ابتدای بحث بهتر است در مورد خطرات و بیماری‌هایی که ممکن است از حیوانات خانگی به انسان منتقل شود صحبت کنید.


برای شروع بهتر است مختصری راجع به تاریخچه همدمی انسان با حیوان اشاره کنیم تا بعد از آن بتوانیم به شیوه‌های نگهداری حیوانات خانگی هم بپردازیم. انسان در زمان‌های بسیار دور برای آن که بتواند بهتر زندگی کند به نوعی از حیوانات کمک می‌گرفت و آنها را برای این کار اهلی می‌کرد و نزد خود نگه می‌داشت، مانند سگ و اسب. امروزه شاید دیگر نیاز مستقیم به این حیوانات نباشد اما برای انسان‌ها هنوز برخی حیوان‌ها مانند یک همدم در زندگی محسوب می‌شوند و از همین روست که شیوه‌های نگهداری آنها و لزوم رعایت بهداشت ضروری به نظر می‌رسد.
با توجه به این که ما در فرهنگ خود و در جامعه شهری زمینه نگهداری از حیوانات اهلی را پیشتر نداشته‌ایم، بهتر است توضیحات خود را با جزئیات و با شرح تمام موارد خطرناک برای انسان ذکر کنید.
ما در فرهنگمان و در جوامع شهری سابقه نگهداری از حیوانات اهلی را داشته ایم مثل حضور پرندگان مختلف در خانه‌ها مانند طوطی، فنچ، کاسکو، مرغ عشق و... و آنچه اخیرا باب شده است نگهداری حیوانات پستاندار مثل سگ و گربه در خانه است یا برخی دیگر هم علاقه به پرورش سنجاب، موش، خرگوش و لاک‌پشت دارند که هرکدام از این حیوانات روش نگهداری مختلف متفاوت دارند و به همان نسبت رعایت بهداشت در موردشان تفاوت پیدا می‌کند.
* اما به نظر می‌آید که یک اصول کلی برای مراقبت از حیوانات خانگی باید باشد.
بله بیماری‌هایی هست که فقط از طریق حیوانات خانگی به انسان منتقل می‌شود مثل آنفولانزا، سل، یا یک سری بیماری‌های عفونی دستگاه تنفسی که از پرندگان به انسان منتقل می‌شود.
سگ و گربه قطعا می‌توانند ناقل یک سری بیماری‌هایی به انسان باشند و عمده‌ترین مسئله علاوه بر میکروبی که از طریق سگ یا گربه وارد دستگاه گوارش انسان می‌شود عاملی دیگر هم به نام تکسوپلاسما هست که باعث سقط جنین می‌شود و چنین است که عوام می‌گویند زن حامله نباید گربه نگه دارد.
سگ هم می‌تواند عفونت‌ها و ویروس‌های گوارشی به انسان منتقل کند. علاوه بر این یک سری عوارض جدی مثل انگل‌ها از حیوان به انسان می‌رسد. لاک‌پشت، سنجاب و... می‌توانند علاوه بر آنچه سگ و گربه منتقل می‌کنند یک سری عفونت‌های ناشناخته وارد بدن انسان کنند.
نوع دیگری از حیوانات هستند که نگهداری از آنها در جوامع ایرانی شایع نیست اما برخی خانواده‌های غربی این نوع حیوانات را در منزل خود نگه می‌دارند مانند «مار و عقرب» که حضور آنها در خانه خطرات خود را دارد.

* با توجه به خطراتی که ممکن است از جانب حیوانات خانگی انسان را تهدید کند و همچنین با توجه به شیوع علاقه به نگهداری آنها در خانه بهترین روش‌ها برای خرید و نگهداری از این نوع حیوانات چیست؟
بهترین راه این است که اول از سلامت کامل حیوان باخبر باشیم و اصولی‌ترین راه، مراجعه به دامپزشک متخصص است تا اگر لازم باشد روی حیوان آزمایش انجام شود یا واکسن تزریق شود تا ناقل بیماری به انسان نباشد.

پس از طی این راه‌ها حیوان دارای شناسنامه بهداشتی می‌شود. قدم دوم آن است که از منابع مطمئن، حیوان خریداری شود. بعضی‌ها حیوانات ولگرد مثل گربه‌های خیابانی را نگهداری می‌کنند و از سلامتش خبردار نیستند. روش مطمئن دیگر محل نگهداری حیوان است که باید یک جایگاه مشخص داشته باشد تا هم حیوان احساس آرامش و امنیت کند و هم این که اگر عارضه‌ای داشته باشد در همان محل مداوا شود.

*روش‌های اطمینان بخش دیگر برای حضور یک حیوان در خانه چیست.
باید دوره‌های درمان یا تزریق واکسن به حیوان کامل شود. خانواده‌ای که اقدام به نگهداری حیوان می‌کند باید مراقب سلامت حیوان باشد.

* در مورد تغذیه حیوانات خانگی مطمئنا روش‌های مناسب و قاعده‌بندی وجود دارد.
بله باید توجه بشود که حیوان از چه نوعی است و چه غذایی را نیاز دارد. اگر پرنده است غلات و دانه‌هایی برایش تهیه بشود که نیاز او را تامین کند یا اگر حیوان گوشتخوار است باید تغذیه مناسب بشود تا خود و بالطبع انسان را بیمار نکند.

* آیا حیوان خانگی احتیاج به تربیت خاصی دارد.
بله تربیت حیوان مراتبی دارد که با توجه به خلق و خوی او مراحل تربیت هم تغییر می‌کند. برخی حیوان‌ها تربیت‌ناپذیرند مثل خرگوش و برخی بسیار تربیت‌پذیرند مثل سگ. به هر حال وقتی حیوان تربیت بشود محیط را کمتر آلوده می‌کند و از بودن در کنار او آرامش و نشاط بیشتری حاصل می‌شود.

*نظافت حیوان چطور؟ آیا این کار هم با توجه به نوع حیوان تغییر می‌کند.
مطمئنا چنین است. در مورد حیوان‌هایی که مو دارند باید در مورد نظافت آنها وسواس داشت و همچنین باید ناخن‌های او مرتب شود، موهایش قشو کشیده شود تا در منزل نریزد یا قاطی مواد غذایی نشود همچنین باید به این نکته هم اشاره کرد که تمام وسایل حیوان از محل نگهداری او گرفته تا ظرف غذایش کاملا مجزا از زندگی دیگر اهالی خانواده باشد. همچنین باید رفتارهای غیرطبیعی حیوان را مدنظر داشت که نشانه‌ای از بیماری اوست و بلافاصله نزد دامپزشک برده شود.

* موارد قابل ذکر دیگر چه چیزهایی است.
نکته مهم دیگر نوع ارتباط حیوان با حیوانات دیگر است به این ترتیب که حیوان مخصوصا پستانداران فقط با صاحب خود بیرون برده شود و باید بشدت مراقب او باشند چرا که ارتباط با حیوانات ولگرد ممکن است انواع بیماری‌ها را به حیوان خانگی منتقل کند.


همچنین به طور جدی باید در مورد تغذیه حیوان خانگی حساس بود، به هیچوجه ته مانده سفره را به حیوان به عنوان غذا ندهند.

هر حیوان نیاز طبیعی خود را دارد و باید غذایی را بخورد که نیاز اوست. به عنوان مثال برخی خانواده‌ها فکر می‌کنند پرنده فقط تخمه می‌خورد. نیاز بدن پرندگان با غلات سرشار از مواد غذایی تهیه می‌شود و با خوراندن تخمه، پرنده ضعیف می‌شود در برابر بیماری‌ها مقاوم نخواهد بود.
همچنین یادآوری این نکته هم لازم است که همزمان با پیشرفت، تمایل به پرورش و نگهداری انواع حیوانات در خانه منابع اطلاع‌رسانی مثل کتاب‌ها و مجلات مختلف که منتشر می‌شود می‌تواند سطح آگاهی خانواده را بالا ببرد نیز این که در برخی فروشگاه‌ها مشاهده می‌شود که خوراک مخصوص سگ یا گربه به فروش می‌رسد که می‌توان با خرید آنها غذای مناسب و در خور نیاز طبیعی بدن حیوان خانگی را به آنها تغذیه کرد تا هم در برابر بیماری‌ها مقاوم باشند و هم این که از بودن در کنار آنها احساس لذت بیشتری برد.




 

طوطی برزیلی

فرستادن به ایمیل چاپ

طوطی کوتوله ، یا طوطی برزیلی fischer lovebird
این پرنده کوچک را با نامهای طوطی برزیلی و طوطی کوتوله می شناسیم اما نام اصلی انها مرغ عشق فیشر است.
پراکندگی جغرافیایی: شمال تانزانیا
اندازه: ۱۴ سانتی متر
جیره غذایی: مخلوطی از دانه غلات، توام با تخم افتابگردان و گل رنگ ، به همراه سبزیجات و میوه
پرندگان نابالغ: در منقار خود علامت سیاه رنگی دارند و ساکت تر و ارامتر از پرنده های بالغ هستند.
تعیین جنسیت: هیچ تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجد ندارد.
ویژگی و جذابیتهای این پرنده: پرنده ای است بسیار زیبا که خیلی زود با محیط خانه خو می گیرد.

 

 



طول عمر حدود ۱۵ سال و یا حتی بیشتر است و دشواری تعیین سن پرنده سبب شده اسن که نتوان طول عمر پرندگان وارداتی از خارج را تعیین کرد.
طوطی کوتوله( طوطی برزیلی) از خویشاوندان نزدیک مرغ عشق نقابدار محسوب می شود، چرا که هردو جزو گروهی هستند که با اصطلاح دارای حلقه سفید دور چشم می باشند. این گروه به علت وجود حلقه گوشتی سفیدی که پیرامون چشم خود دارند، تحت این نام خوانده می شوند. در این پرنده بر خلاف مرغ عشق صورت قرمز و مرغ عشق نقابدار ، جهشهای زیادی صورت نگرفته است.
رنگهای زیبای این پرنده و تمایل شدید ان به اشیانه سازی در منزل، ان را به یکی از بهترین پرندگان خانگی تبدیل کرده است.
حالت کندن پرها در این پرنده معمولا نشانه ای تنهایی و تمایل ان به جفت مناسب و اشیانه سازی است. این پرنده پس از ساختن اشیانه غالبا همانجا به استراحت می پردازد. گرفتن جوجه از مرغ عشق فیشر ( همان طوطی کوتوله یا طوطی برزیلی) در خانه امکان پذیر است ، به شرط انکه گوشه ای خلوت و اشیانه ای مناسب برای این پرنده فراهم شود. طول ، عرض و ارتفاع جعبه اشیانه این پرنده باید ۲۳ سانتی متر باشد. تنها مشکلی که ممکن است در گرفتن جوجه از طوطی کوتوله در خانه با ان مواجه شوید، پایین بودن میزان جوجه در اوری تخمهاست. علت این امر هنوز مشخص نشده است، اگرچه ان را با کم بودن میزان رطوبت نسبت می دهند. این پرنده معمولا خیلی خوب از جوجه های خود نگهداری می کند، به شرط انکه جعبه اشیانه در طول دوران پرورش جوجه ها تمیز و بی عیب و نقص باقی بماند.
با توجه به اینکه ممکن است مرغ عشق فیشر بالغ نیز مثل تمامی مرغ عشقهای دیگر عصبی و ناراحت باشد، بهتر است از همان ابتدا یک جفت جوان خریداری کنید.

طوطی برزیلی (نام دوجمله‌ای: Agapornis roseicollis) طوطی کوچکی با بدنی سبز و کله‌ای نارنجی، از راستهٔ طوطی‌سانان (Psittaciformes)، خانوادهٔ طوطی‌ها (Psittacidae) و سرده (جنس) مرغ عشق (Agapornis) است.

طوطی برزیلی را خیلی‌ها به عنوان پرندهٔ خانگی نگه می‌دارند و رام کردن آن نسبت به دیگر مرغ‌های عشق آسان است. هوش او به سطح پرندهٔ بزرگ‌تری مانند طوطی دم‌بلند آمریکای جنوبی (طوطی مکو macaw) می‌رسد. در صورتیکه مرغ برزیلی تنها پیش صاحبش نگه داشته شود به او خو می‌گیرد بویژه هنگامی که با دست به او غذا داده شود.
برخلاف نامش، این پرنده بومی صحرای نامیبیا در جنوب غربی آفریقا است. به تازگی این طوطی‌ها جمعیت چشمگیری در منطقه کلانشهری فینیکس، مرکز ایالت آریزونای آمریکا تشکیل داده‌اند. آب‌وهوای آریزونا نیز بیابانی است و به صحرای نامیبیا شباهت دارد. طوطی برزیلی در زبان فارسی نام‌های متعددی دارد و برخی به آن «طوطی کوتوله» و برخی به آن «طوطی عشق» و «لاو برد» می‌گویند. نام انگلیسی این پرنده "Lovebird" و نام آلمانی آن «die Unzertrennlichen» و نام فرانسوی آن « les Inséparables» است. نام علمی این پرنده آگاپورنیس "Agapornis" است که از دو کلمه لاتینی آگاپین "agapein" به معنی عشق و اورنیس "ornis" به معنی پرنده ترکیب شده‌است. این پرنده را در زبان عربی «طیورالحب» و در زبان عامیانه به آن«البرکادیلو» گویند.

طول عمر

طول عمر طوطی برزیلی حدود ۱۵ تا ۲۰ سال و برخی نیز معتقدند که این پرنده می‌تواند تا ۳۰ سال زندگی کند. دشواری تعیین سن پرنده سبب شده‌است که طول عمر پرندگان وارداتی از خارج را نتوان تعیین کرد. البته این امر در مورد پرورش دهندگانی که طوطی خود را از پرورش دهندگان ایرانی تهیه می‌کنند صادق نیست چرا که معمولاً این پرورش دهندگان جوجه‌های خود را پس از استقلال از والدین به بازار عرضه می‌کنند و سن این نوع جوجه‌ها معمولاً کم بوده و تعیین سن آن‌ها به راحتی امکان پذیر است، با این وجود بهتر است تولید کنندگان این نوع طوطی بر روی پای جوجه حلقه‌ای فلزی قرار دهند و تاریخ تولد پرنده را روی آن حک کنند که در این صورت می‌توان از سن پرنده اطلاع دقیقی به دست آورد و با این کار اعتماد خریدار جلب گردیده و صاحب پرنده اطلاع دقیقی از سن پرنده خود خواهد داشت.

شکل ظاهری پرنده

طوطی برزیلی پرنده‌ای کوچک است که اندازه آن بین ۱۳ تا ۱۷ سانتی متر و وزن آن بین ۴۰ تا ۶۰ گرم است. این نوع طوطی کوچک ترین نوع طوطی در جهان بوده و از مشخصات آن ضخامت بدن، کوتاهی دم، تیزی و بزرگی نسبی منقار می‌باشد. در طبیعت این پرنده به رنگ سبز است، اما گونه اهلی آن رنگ‌های بسیار متنوعی دارد. برخی از گونه‌های طوطی برزیلی در اطراف چشم یک حلقه سفید دارند و برخی فاقد این حلقه می‌باشند. چهار گونه از این پرنده حلقه¬ای سفید رنگ در اطراف چشم خود دارند که این چهار گونه عبارتند از: طوطی برزیلی فیشر، طوطی برزیلی سیاه گونه، طوطی برزیلی نقابدار و طوطی برزیلی لیلیان. پنج گونه باقیمانده که عبارتند از: طوطی برزیلی ماداگاسکار، طوطی برزیل صورت قرمز، طوطی برزیلی صورت هلویی، طوطی برزیلی آبسینیان و طوطی برزیلی سوین درین فاقد حلقه مذکور می‌باشند. زادگاه این پرنده قاره آفریقا است و از آن جا به سایر نقاط جهان برده شده‌است. طوطی برزیلی جزو پرندگان زینتی محبوب خانواده‌ها به شمار می‌رود و اروپاییان به آن مرغ عشق می‌گویند و این تسمیه به علت این است که این پرنده به صورت جفت نگهداری شده و تمامی وقت خود را در کنار یکدیگر گذرانده و رابطه‌ای بسیار صمیمی بین نر و ماده وجود دارد و یک جفت معمولاً تا آخر عمر با یکدیگر زندگی کرده و نر و ماده برای ساعت‌های طولانی کنار یکدیگر نشسته و بال‌های یکدیگر را تمیز و آراسته می‌کنند.

تاریخچه پرورش طوطی برزیلی

جانورشناسان معتقدند که زیست گاه اولیه طوطی برزیلی، قاره آفریقا می‌باشد و از نه گونه شناخته شده این پرنده، هشت گونه آن متعلق به قاره آفریقا و یک گونه آن که «طوطی برزیلی سرخاکستری» است متعلق به جزیره ماداگاسکار است که یکی از جزایر آفریقا به شمار می‌رود. تاریخچة اهلی شدن این پرنده مشخص نیست و به نظر می‌رسد که برای اولین بار توسط بومیان آفریقا اهلی شده باشد. «طوطی برزیلی صورت قرمز» اولین گونه طوطی برزیلی بود که به اروپا وارد شد و در نقاشی‌های سده ۱۶ میلادی این پرنده دیده می‌شود. البته قابل ذکر است که تعدادی از سایر گونه‌های این پرنده بعد از سال ۱۸۰۰ م شناسایی گردید و به نظر می‌رسد که ناوگان‌های نظامی کشورهای استعماری که برای تهیه برده عازم آفریقا می‌شدند، در بازگشت سعی می‌کردند که علاوه بر بردگان، پرندگان و حیوانات شگفت انگیز آفریقایی را به اروپا منتقل نمایند و به نظر می‌رسد که طوطی برزیلی نیز در این دوره وارد اروپا گردید و چندی نگذشت که به علت زاد و ولد آسان، تعداد آن در اروپا فزونی گرفت. برخی از گونه‌های این پرنده نظیر: «طوطی برزیلی سیاه گونه» در سال ۱۹۰۸م و گونه «طوطی برزیلی لیلیان» در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا وارد شدند. از تاریخ ورود این پرنده به ایران اطلاع دقیقی در دست نیست و به نظر می‌رسد که بیش از چند دهه از ورود آن به ایران نمی‌گذرد، این پرنده در حال حاضر پرورش دهندگان زیادی در ایران دارد که اقدام به تکثیر آن کرده و از آن جوجه گرفته و جوجه را به بازار فروش عرضه می‌نمایند.


نژادهای طوطی برزیلی

طوطی برزیلی نه نژاد دارد که عبارتند از:

۱- طوطی برزیلی صورت هلویی

۲- طوطی برزیلی نقابدار

۳- طوطی برزیلی فیشر

۴- طوطی برزیلی لیلیان

۵- طوطی برزیلی سیاه گونه

۶- طوطی برزیلی ماداگاسکار

۷- طوطی برزیلی آبسینیان

۸- طوطی برزیلی صورت قرمز

۹- طوطی برزیلی سوین درین

فنچ

فرستادن به ایمیل چاپ

فنچ پرنده‌ای از جنس سهره می‌باشد که برخی از گونه‌های آن نظیر فنچ راه راه بومی استرالیا می‌باشد وبرخی گونه‌های دیگر در مناطق وسیعی از اروپا پراکنده‌اند. همچنین گونه‌های دیگری از این پرنده را می‌توان در اندونزی و تیمور شرقی به صورت بومی و در آمریکا ، پرتغال و پورتوریکو بصورت رها سازی شده یافت. این پرنده در دشت‌های باز با درخت و درختچه‌های پراکنده زیست می‌کنند. اما با مزاحمت‌های انسان نیز کنار آمده و حتی در جاهایی که زیستگاهشان از بین می‌رود و جای آن را ساخته‌های دست بشر می‌گیرد نیز به زندگی ادامه می‌دهد.

این پرنده شامل انواع گوناگونی است که توسط محقیقن ژنتیک یا تکثیر آن توسط دوستدارن این حیوان بوجود آمدند. عمر این پرنده به عوامل محیطی و ژنتیکی آن بسیار وابسته‌است. فنچ‌ها معمولاً پنج تا ده سال عمر می‌کنند، وبرخی معتقدند که تا یازده سال زنده می مانند، و یکی از پرورش دهندگان اظهار می‌دارد که فنچ وی تا دوازده سال عمر کرده وتا سه ماه قبل از تلف شدن ، تولید مثل می‌کرده‌است. فنچ‌ها ازران قیمت بوده وبرخی از نژادهای کمیاب آن کمی گران تر از بقیه به فروش می‌رسند، به همین علت تهیه چند قطعه فنچ برای نگهداری در منزل کاری بسیار ساده وآسان است. معمولاً فنچ‌ها را از قاره آفریقا ، استرالیا وآسیا تهیه می‌کنند .فنچ‌ها پرندگان حساسی هستند وباید آن‌ها را از دود سیگار ویا بوهای تند آشپزخانه ویا مواد ضد عفونی قوی محافظت کرد.

زیرا که این بوهای تند می‌تواند باعث مرگ ومیر پرنده شود. فنچ‌ها نسبت به صحبت کردن ویا سوت زدن آدمی عکس العمل نشان داده واز این کار خوشحال می‌شوند ، اما متاسفانه قدرت تقلید صدا را ندارند.

آواز و صداهای فنج

فرستادن به ایمیل چاپ

آواز و صداهای فنج

این پرنده‌ها بسیار پر سر و صدا هستند.صدای آنها می‌تواند یک بییپ یا مییپ بلند باشد و در واقع صدای آنها تعداد کمی از این نوع صدا است.ریتم آواز در نرها پیچیده‌تر است، و آواز هر نر متفاوت است.هرچند پرنده‌ها صدایشان با دیگر اعضای خانواده‌اشان یکسانی‌هایی دارد.و همه فنچ‌ها در یک چهارچوب خاص و یک ریتم خاصی آواز می‌خوانند.فنچ نر صدایش را با اختلافی کم به پسرش منتقل می‌کند.آواز تا دوره بلوغ ممکن است تغییر کند اما پس از آن در تمام طول عمر پرنده ثابت باقی می‌ماند.تحقیقات علمی در موسسه «ریکن» در ژاپن اشاره کرده‌است که آواز خواندن در ماده‌ها در واقع یک پاداش برای هیجان فنچ نر می‌باشد ، و باعث هیجانی‌تر شدن وی می‌شود.


فنچ راه راه نر

فنچ‌های نر توانایی آواز خواندنشان را در دوره بلوغ و زمانی که ماده‌ها هنوز این توانایی را ندارند، بدست می‌آورند.علت این رشد متفاوت، جایی در دوران جنینی است که فنچ ‏نر استروژن را تولید می‌کند ، که این هورمون در مغز شبیه تستسترون می‌شود ، که به پیشرفت سیستم اعصاب مورد نیاز برای آواز خواندن می‌انجامد.صدای آنها با تعداد کمی آواهای درهم شروع می‌شود.اما آنها دائم سعی و تلاش می‌کنند آواز خود را با آنچه از صدای پدرشان در خاطرشان مانده تطبیق بدهند ، و صدایشان بسرعت تکمیل می‌شود.در طول این مدت آنها آوازشان را با صداهایی که در اطرافشان می‌شنوند ، تکمیل خواهند کرد.همچنین از صدای آواز سایر نرهای نزدیک خودشان نیز الهام می‌گیرند.
فنچ‌های نر از صدایشان تا حدودی برای یافتن جفت استفاده می‌کنند.و برای جفت گیری معمولاً از یک صدای منظم بلند استفاده می‌کنند.همچنین فنچ‌ها یک صدای «هیس» در موقعی که قصد دفاع از محدوده خود را دارند از خود تولید می‌کنند.
محبوبیت آنها به خاطر توانایی زیادشان در تولید مثل است و هر کسی می‌تواند از آنها جوجه بگیرد.و توانایی آنها در زندگی در مناطق خشک.این توانایی‌ها باعث شده که فنچ به عنوان یک پرنده آواز خان خانگی مورد پسند عامه قرار بگیرد.

 

نکات قابل توجه در پیشگیری از بیماریهای قناری

فرستادن به ایمیل چاپ
به طور کلی قناریها نسبت به سایر پرندگان کمتر دچار بیماری می شوند ، پرنده ای که جای مناسب داشته باشد و به خوبی تغذیه و نگهداری شود ، به ندرت نیازی به دارو و درمان دارد .
مسلما به عنوان یک اصل کلی ، پیشگیری بهتر از درمان میباشد لذا ضروری است که با اهم نکاتی که در پیشگیری از بیماریها اهمیت دارند ، آشنا شویم .
- تیزی و سرزندگی پرنده ، پرهای نرم و مرتب و چشمان شفاف از نشانه های یک پرنده سالم است لذا میباید مراقب هرگونه آشفتگی در پرها و یا بیحالی قناری بود معمولا اختلال در حفظ دمای بدن ، مشکلات تنفسی مانند پخ پخ کردن و بی اشتهایی از نشانه های اولیه بیماری در قناری است . پف کردن قناری ، کاهش وزن و تحلیل رفتن عضلات سینه ، نشاندهنده وخامت بیماری بوده و احتمال از بین رفتن پرنده است.
- در مصرف نادرست داروهای مختلف امکان داردکه عامل بیماری زا دارای مقاومت گشته و دیگر به هیچ آنتی بیوتیکی حساس نباشد .
- درمان ناقص بوسیله مصرف اشتباه داروها ، موجب عدم درمان یا مسمومیت دارویی میشود و احتمال انتقال بیماری به سایرین را فراهم میکند .
- پرنده بیمار را در محل گرم و جدا از سایرین نگهداری کنید .
- اصول و موازین بهداشتی را همواره رعایت کنید و توجه نمایید که برخی بیماریها درمان ندارند .
- پرندگان تازه خریداری شده را به دامپزشک نشان دهید .
- از مدفوع پرندگان تازه خریداری شده تحت نظر دامپزشک آزمایش بعمل آید.
- پرندهای تازه خریداری شده حدود بیست روز یا حداقل یک هفته در قرنطینه نگهداری و با انجام بازرسی صحیح آنها ، تحت کنترل دقیق قرارگیرند .
- عدم دسترسی موش و سایر جوندگان به غذا یا محیط نگهداری قناری و از بین بردن جوندگان .
- مراقبت از قناری و ایجاد آرامش برای جلوگیری از آسیب دیدگی و بروز جراحت در بدن پرنده بخصوص در ناحیه پا ، لازم است سطوح تیز و اشیا برنده در قفس قناری قرار نگیرد . عدم برخورد قناری با دیوار وشیشه درصورت آزاد بودن پرنده درمحل نگهداری .
- ممانعت از تراکم زیاد قناری ها در قفس .
- استفاده از غذاهای مناسب و متنوع و عدم مصرف دانه های مانده و کپک زده و کاهش رطوبت مواد خوراکی .
- استفاده از واکسن آبله و سایر واکسن ها مانند واکسن بیماری نیوکاسل .
- نظافت مداوم قفس قناری بخصوص توجه اساسی به تعویض لانه های ویژه تخم گذاری .
- عدم استفاده خودسرانه و بی رویه از مصرف داروهای مختلف خصوصا در طولانی مدت .
- حفظ رطوبت محیط نگهداری قناری ( توجه شود که محیط نگهداری نه خیلی خشک و نه خیلی مرطوب باشد. )
- هنگام مصرف مواد خوراکی مرطوب مانند میوه ها باقیمانده آنها را از قفس خارج نموده و قفس را نظافت نمایید .
- غذاهای مرطوب مانند میوه جات را قبل از مصرف در یخچال نگهداری کنید .
- حفاظت محیط نگهداری از لحاظ وجود پشه ، کرم خاکی ، سوسک ، کنه و شپش و ضد عفونی محل و انجام سایر اقدامات برای از بین بردن آنها .
- استفاده از توری در اطراف محیط نگهداری به منظور جلوگیری از حضور پشه وسایر حشرات .
- جلوگیری از تماس پرنده با مدفوع گربه و سایر گربه سانان .
- عدم تماس قناری با حیوانات وحشی بخصوص پرندگان وحشی .
- عدم قرار گرفتن طولانی مدت قناری در معرض تابش مستقیم نور خورشید .
- جلو گیری از آسیب دیدگی قناری توسط وسایل گرما زا .
- استفاده از مقادیر کافی ویتامین آ در جیره غذایی برای جلوگیری از کوری قناری .
- جلوگیری از جفت گیری قناریهای هم خانواده .
- توجه به احتمال مسمومیت به لحاظ خوردن رنگ قفس و همچنین روزنامه کف قفس قناری .
- توجه به احتمال مسمومیت قناری بوسیله گاز بخاریهای بدون دود کش .
- توجه به احتمال مسمومیت بوسیله سموم گیاهی یا دامی .
- قرار دادن و در دسترس بودن کف دریا و سنگ ریزه در قفس نگهداری قناری .
- جلوگیری از کمبود ویتامین ها و مواد معدنی درجیره غذایی .
- مصرف بی رویه ویتامین ها بخصوص ویتامین های محلول در چربی شامل ویتامین آ ، د ، ای ، کا می تواند موجب مسمومیت در قناری شود .
- توجه به اثرات نامطلوب تغییر ناگهانی جیره غذایی مانند ایجاد بی اشتهایی یا کم اشتهایی و همچنین بوجود آمدن بیماری یبوست .
- استفاده از سبزی و میوه جات در جیره غذایی قناری .
- عدم مصرف میوه و سبزی در هنگام ابتلا قناری به بیماری اسهال .
- توجه به نور محیط نگهداری برای پیشگیری از پرخوری یا پرکندن قناری .
- استفاده از دانه منداب در جیره غذایی بخصوص برای قناری های ماده .
- استفاده از برنامه غذایی مناسب در هنگام تولک به منظور تامین موادمعدنی و ویتامین های مورد نیاز بدن قناری و پیشگیری از کاهش توان تولید مثل و آوازخوانی .
- کنترل رژیم غذایی قناری در دوران تولک به منظور جلوگیری از چاق شدن پرنده .

قناری چگونه آواز میخواند؟

فرستادن به ایمیل چاپ
نسان به کمک تارهای صوتی خویش قادر به تکلم وآوازخواندن است . دستگاه صوتی پرندگان را زیرینکس می نامند . صفحات ارتعاشی زیرینکس در حالت ایجاد صوت شروع به نوسان می کنند . صرف نظر از برخی استثناء ، و تنها پرندگان نر قادر به آواز خواندن هستند (اما پرنده ماده در برخی اوقات در اوج مستی آواز مستی سر می دهد اما این آواز به رسائی و بلندی و طولانی بودن آواز پرنده نر نمی باشد ) . پخش وانتقال این زیگنال بیولوژیکی در تمام خانواده فینچ های اصیل (کاردوئلین) بسیار رایج است . قناری وحشی جزایر قناری نیز از این خصیصه برخوردار می باشد . تن اصلی و آواز اصولی هر پرنده در ذات حیوان بوده، اما جزئیات آن متغیر و متنوع است . لذا قناری قادر است با تعلیم کافی ومهیا ساختن شرایط مناسب به ((زبان خارجی))نیز آواز بخواند . برای این منظور جوجه های قناری را در هفته ها و ماههای اول در جوار پرندگان دیگر قرار می دهند . اما تن صدای قناری بر جای خود باقی خواهد ماند . خصوصا کارشناسان به خوبی قادر به تفکیک صدای آنها هستند .
آواز اصلی قناری متشکل از قلطان خاصی همراه با صوت مخصوص است که با صداکردن مخلوط می شود . از ابتدای پرورش قناری خانگی در جنوب اسپانیا تا پرورش ((خواننده تیرولی))تنها طولانی ترساختن آواز مد نظر قرار گرفته و اصلاح وحذفی در آن صورت نپذیرفته است . پرورش قناری در منطقه هارتس آلمان در ابتدای قرن 19 سر آغاز اصلاح آواز قناریها می باشد . در فاصله کوتاهی قناریهای آبزن بلژیکی که آنان نیز دارای آواز دلپذیری هستند ، پرورش یافتند . در هر حال معدن چیان بودند که به اصلاح آواز قناریها همت گماشتند .آنان کوشش داشتند با پرورش قناریهای مطلوب خود را از واردات قناری از تیرولخود کفا سازند .

صفحه 1 از 3

 

سرباز هخامنشی نیزه به دست و سپر به دست

تصویر

( آموزش تابلوهای كلاژ)   ● وسایل مورد نیاز:1- مقوا یا تخته سه لایی نازك2- پارچه...

 

گیاهان آپارتمانی خوبند به ۶ دلیل

تصویر

گیاهان آپارتمانی خوبند به ۶ دلیل                   ...

 

ارزش يادداشت روزانه در كاهش وزن

نگه داشتن يادداشت روزانه غذا، ابزاري قدرتمند براي كمك به افراد براي كاهش وزن...

 

اسم پسر از و

1     واتيار     کردی     اسامي پسرانه سخنگو(نگارش کردی : واتيار)2     واجد     عربی...